Aktualności
Obserwacja zagrożeń kluczem do ochrony lasów
Ważnym i nieodłącznym elementem pracy leśników jest systematyczna obserwacja i monitoring zagrożeń, które mogą prowadzić do powstawania szkód w naszych lasach. Wśród tych działań szczególną rolę odgrywają jesienne poszukiwania szkodników pierwotnych sosny, które zagrażają zdrowiu drzewostanów sosnowych.
Co roku jesienią leśnicy wyruszają na poszukiwania szkodników pierwotnych sosny – owadów, które żerują na pozornie zdrowych, choć osłabionych drzewach. Głównie takich gatunków jak:
- strzygonia choinówka i poproch cetyniak (zimują w stadium poczwarki),
- barczatka sosnówka (zimują gąsienice),
- osnuja gwiaździsta (zimują larwy bez oprzędów),
- boreczniki (zimują larwy w oprzędach – kokonach)
Poszukiwania prowadzone są na stałych partiach kontrolnych, czyli specjalnych punktach w lasach sosnowych liczących co najmniej 20 lat. W trakcie przeszukiwania leśnicy sprawdzają ściółkę, glebę mineralną i szyję korzeniową drzew, starannie zbierając znalezione larwy i poczwarki. Następnie materiały te są przekazywane do Zespołów Ochrony Lasu, gdzie eksperci oceniają stopień zagrożenia i decydują o dalszych działaniach ochronnych.
Systematyczne jesienne poszukiwania szkodników sosny mają swoją genezę w latach 20. XX wieku, kiedy to fala gradacji szarej ćmy (strzygoni choinówki) zniszczyła ponad 200 tysięcy ha borów sosnowych, w tym niemal całą Puszczę Notecką. Od tamtej pory monitoring i wczesne wykrywanie szkodników pozwala na lepszą ochronę lasów oraz ich adaptację do zmian klimatu.
